Notatki projektowe Rust

Wstęp do książki zauważa, że NPC Naukowców celowo zaprojektowano tak, by ostro kontrastowali z graczami przypominającymi zbieraczy: antyutopijny, militarystyczny wygląd inspirowany kombinezonami HAZMAT i sprzętem taktycznym, mający sugerować szerszy lore Rust bez jawnego opowiadania historii.

Wczesne grafiki koncepcyjne Bandytów celowo przedstawiały ich z zasłoniętymi twarzami, gdy zespół rozważał kilka różnych historii: grupa milicji, porzuceni robotnicy albo handlarze bronią z czarnego rynku, wykorzystujący wyspę do interesów.

Wycięte z tuszy wilka lub niedźwiedzia, to nakrycie głowy od początku gry cieszy się popularnością dzięki połączeniu dobrej ochrony i niskiego kosztu.

But wspinaczkowy oparty na prymitywnych raczkach został zaprojektowany, ale nigdy nie trafił do gry.

Wczesne koncepty ciężkiej zbroi zakładały zamianę Beczek z ropą i Kanistrów z gazem - już powszechnych i łatwo dostępnych rekwizytów - bezpośrednio w noszoną ciężką zbroję.

Wczesne szkice Zbroi z ciężkiego metalu były inspirowane prawdziwym australijskim banitą z 19. wieku, Nedem Kellym, który słynął z noszenia domowej roboty zbroi płytowej - tutaj przedstawionej jako płyty grubego złomu tworzące prymitywny kuloodporny strój.

Latarnia morska była jednym z pierwszych monumentów dodanych do Rust. Zanim gra miała mapę w grze, jej pierwotne przeznaczenie było czysto praktyczne: stały, widoczny punkt orientacyjny, według którego gracze mogli nawigować po wyspie.

Niektóre koncepty wagonów były budowane jako bazy na szynach - zaprojektowane specjalnie po to, by gracze budowali na nich obronne konstrukcje, tworząc w praktyce jeżdżące umocnione fortece.

Podwodne laboratoria zaprojektowano jako sci-fi, modułowy ośrodek badawczy należącej do świata gry firmy Cobalt: korytarze ze śluzami, wzmocnione szkło i dok dla łodzi podwodnych, wszystko w klinicznym, zaawansowanym technologicznie, lecz skorodowanym stylu.

Grafiki koncepcyjne do Podwodnych laboratoriów przedstawiały zbiorniki badawcze z żywymi rekinami, sugerując etycznie wątpliwe eksperymenty Cobalt. Pomysł nigdy nie trafił do gry - rekin pływający dziś po oceanach Rust to niezwiązana z tym dzika zwierzyna, a nie uciekinier z laboratorium.

Przerobiony wagon pociągu zamieniony w mobilne kasyno - w grafikach koncepcyjnych nazywany „Lucky Caboose” - został zaprojektowany w jarmarcznym stylu: zebrane ze złomowiska lampki, ręcznie malowane szyldy, zniszczone stoły pokerowe, wyblakłe automaty do gry i automatyczna maszyna do blackjacka zbudowana z odzyskanej technologii z lat 1980. Nigdy nie trafił do gry.

Koncepty Wejścia do skarbca czerpały z bunkrów zimnej wojny i architektury schronów przeciwatomowych, mających wyglądać na tak umocnione, by rozbudzić ciekawość graczy, co jest strzeżone. Ten typ monumentu nigdy nie powstał.

Wczesne koncepty Kościoła łączyły brutalistyczną i XX-wieczną architekturę przemysłową z sakralną wielkością - surowy beton, stal, postarzana cegła, wysokie wąskie okna - ale ten typ monumentu ostatecznie wycięto.

Niezbudowany monument Ratusz był inspirowany prawdziwym dworcem kolejowym w pobliżu siedziby Facepunch. Jego brutalistyczny, urzędniczy projekt sugerował, że kiedyś zarządzał miejską infrastrukturą - albo operacjami Cobalt.

Zenlabs to należąca do świata gry firma, której brutalistyczne, monolityczne budynki pogłębiają historię Naukowców - ciężka, autorytarna architektura ma emanować kontrolą bez jednego słowa jawnego dialogu.

Kiosk Zenlabs był grafiką koncepcyjną wczesnego, niezrealizowanego pomysłu: interaktywnego węzła, w którym gracze mogli przyjmować zadania od Naukowców w zamian za cenne surowce - w praktyce wyciętego systemu zadań.

Plakaty propagandowe w grze rozbudowują Cobalt jako rozległy konglomerat z co najmniej czterema działami widocznymi publicznie: Projektem Nuklearnym („Bezpiecznie. Wydajnie. Czysto.”), Działem Badań Biologicznych („Podajemy naturze pomocną dłoń”), ramieniem Badań Genetycznych i Centrum Kosmicznym („Odpowiedzi są tam, w górze”) powiązanym z „Projektem Nova”.

Fundament trójkątny dodano, aby przełamać sztywne układy wymuszane przez kwadratowe fundamenty. Jego dodatkowa różnorodność konstrukcyjna sprawiła, że gracze niechcący odkryli honeycombing - dziś jedną z najbardziej ikonicznych defensywnych technik budowy baz w Rust - jako efekt uboczny, którego projektanci specjalnie nie planowali.

Projektanci Adaptera sortującego musieli sprawić, by naprawdę niemożliwa technologia - urządzenie automatycznie sortujące loot do właściwych skrzyń - była mimo to czytelna i użyteczna. Ich rozwiązanie dla powiązanego systemu Rur sortujących było proste: oznaczyć rury kolorami, aby przepływ przedmiotów dało się łatwo śledzić, nawet gdy sieć sortowania w bazie się komplikuje.

Mimo że to czysto zapleczowy obiekt rozgrywki zarządzający własnością bazy, projekt Szafki narzędziowej celowo miał sprawiać wrażenie wiarygodnego, fizycznego przedmiotu - książka opisuje ją jako „bijące serce każdej bazy”. Skin Retro TC przedstawia ją jako starą szafę na akta wypchaną odzyskanymi monitorami i elektroniką.

Wstęp do rozdziału określa całą estetykę broni w Rust jako „prowizoryczny realizm”: wczesne koncepty skupiały się na materiałach, które rozbitek mógłby wiarygodnie zdobyć - złom, rury, lina, taśma klejąca - złożonych z uporu, a nie z doskonałości wykonania.

Najbardziej ikoniczna broń w Rust zaczęła się od znajomego kształtu: wczesne szkice Karabinu szturmowego brały klasyczną sylwetkę AK-47 i przedstawiały ją na nowo przez pryzmat zbieractwa, improwizacji i zużycia.

Koncepty SMG czerpały z amerykańskich pistoletów maszynowych M3 „Grease Gun” z czasów II wojny światowej, badając różne podejścia do prostego, sprężynowego, w pełni automatycznego systemu strzelania.

W grafikach koncepcyjnych LMG zbyt duże pudło z amunicją zrobiono z dziecięcego pudełka na drugie śniadanie, wraz z zarysowaniami, śladami zużycia i brudem - mały, bardzo dosłowny przykład zasady projektowej „zrobione z czegokolwiek”.

Grafiki koncepcyjne Grapplehook Gun opisują ją jako pierwotnie przeznaczoną wyłącznie do przemieszczania się - przeskakiwania przez przepaście i wspinaczki - a nie do bardziej uniwersalnej roli bojowej, jaką pełni dziś.

W przeciwieństwie do ręcznie robionych narzędzi, takich jak Kamienny kilof, Młot pneumatyczny celowo zaprojektowano tak, by wyglądał na fabryczny, ale dobrze podniszczony - wizualna wskazówka, że ma wyglądać na rzadkie znalezisko z lootu, a nie coś, co się sklecza.

Grafiki koncepcyjne Miotacza ognia przedstawiały dwie odrębne wersje: prymitywną, zbieraną z odpadów konstrukcję z pompy paliwowej, palnika i miedzianych rur oraz osobny projekt klasy wojskowej, zbudowany specjalnie dla Naukowców Cobalt.

Dedykowany granatnik - oparty na butli ze sprężonym powietrzem wystrzeliwującej pociski w stylu puszki fasoli - został zaprojektowany, ale nigdy nie trafił do gry.

CAML był wyciętym konceptem wojskowego czworonożnego drona, celowo zaprojektowanego tak, by wyglądał mniej jak elegancka maszyna wojenna, a bardziej jak odzyskany robot rolniczy lub górniczy.

Niewydany koncept Podwodnego drona przedstawiał nieporęczny, domowej roboty zdalnie sterowany pojazd podwodny zbudowany ze skrzynki na mleko, latarki i chwytaka do interakcji z podwodnym lootem.

Wstęp do rozdziału streszcza filozofię pojazdów w Rust w jednym zdaniu: każdy pojazd powinien wyglądać na złożony ze złomu, z łatanymi panelami, odsłoniętymi silnikami i zużytymi częściami, jakby został zbudowany lub naprawiany w terenie, a nie wyprodukowany.

Wczesne koncepty Tratwy zakładały w pełni modułowy system budowy, podobny w duchu do modułowego samochodu - ale okazał się zbyt ambitny jak na tamte czasy i odłożono go na półkę. Tratwy, które trafiły do gry, stawiają na prostszy, domowej roboty wygląd: niedopasowane deski, łatane żagle i narzędzia sterowania zaimprowizowane z mioteł lub łopat.

Łodzie podwodne w Rust były inspirowane prawdziwą miniaturową łodzią podwodną klasy X z czasów II wojny światowej, przedstawioną na nowo ze starych zbiorników magazynowych, zardzewiałych zaworów i spawanych uszczelnień ciśnieniowych.

Samolot inspirowany zabytkową Cessną został zaprojektowany jako szybki środek podróży na duże odległości, ale nigdy nie trafił do gry.

Kamper miał być mobilnym rozszerzeniem bazy z rozkładanym dachem inspirowanym prawdziwymi vanami kempingowymi. Rozkładany dach wiele dodawał wizualnie, ale ostatecznie z niego zrezygnowano.

Kilka dedykowanych wariantów Ciężarówki - dostosowanych do ról transportowych, wodnych, towarowych i obronnych - zaprojektowano, ale nigdy nie wydano.

Wczesne koncepty Czołgu przedstawiały mocno przerobione relikty wojenne zespawane z części przemysłowych i odzyskanej stali - przykręcone płyty, przerobione gąsienice rolnicze - łączące sprzęt wojskowy z prowizorką typową dla Rust. Ten typ pojazdu nigdy nie powstał.

Skafander kosmiczny był pierwszym eksperymentem z alternatywnym wyglądem Kombinezonu HAZMAT. Zatwierdzono go, gdy ustalono lore Cobalt - zaawansowanej technologicznie korporacji z czasów zimnej wojny - przedstawiając ochronę przed promieniowaniem z retrofuturystycznym zacięciem.

DLC Clatter Hat powstało, by promować Clatter - osobną grę Facepunch o dowodzeniu konfigurowalnymi oddziałami walczących robotów - jego projekty zaczerpnięto prosto z listy postaci Clatter i przestylizowano pod prowizoryczną estetykę Rust.

Przeciwnik Yeti został zaprojektowany na zimowe wydarzenie związane z pakietem DLC Ice King, ale nigdy nie trafił do gry.

Własna postać Frankensteina w Rust pojawiła się w pierwszym w historii gry wydarzeniu Halloween, razem ze Stołem Frankensteina, który pozwala graczom złożyć własnego pomocnika w stylu Frankensteina.

Pistolety na wodę z DLC Sunburn zaczynały jako czysto zabawowe, nieśmiercionośne kosmetyki - ale późniejsza aktualizacja pozwoliła im rozpylać napromieniowaną wodę, dając tym żartobliwym przedmiotom prawdziwe zastosowanie w pułapkach lub przeciwko innym graczom.

Podwodna tematyka broni w pakiecie DLC Abyss obejmowała nieużywany skin Octopus Rifle, obok Kuszy podwodnej i Karabinu szturmowego Abyss, które weszły do gry.

Kilka reskinów Szafki narzędziowej badano, ale nigdy nie wydano, w tym wersję w stylu dziecięcej skrzyni z zabawkami pokrytą rysunkami kredkami i odciskami dłoni oraz projekt szafki zwieńczonej ołówkiem.